Hoe ik heb gekozen voor mijzelf

Hier je zie je Eva de Meijier bij een brug op de grachten in Amsterdam, met een lach op haar gezicht.

Ik was niet blij met mijn leven op een gegeven moment.

En voor een groot deel lag dat aan mijn werk. Ik stopte er veel energie in, maar haalde dit er absoluut niet uit. Ik voelde mij niet waardevol, niet nuttig en had ook het gevoel dat dit niet zou kunnen veranderen. En tegelijkertijd voelde ik wel veel verantwoordelijkheid om het goed te doen, om het verschil te maken en graag wilde. Je kan je voorstellen hoe frustrerend dit was.

Vorige baan

Ik werkte bij een financiële instelling en was als zogenaamde ‘high potential’ na een traineeship uitgestroomd als leidinggevende van een team van 25 man. Best pittig, een hele uitdaging maar ik wilde meer met mensen werken, in plaats van achter een bureau. Ik wilde mensen helpen, mensen coachen en mijzelf ontwikkelen op dit vlak.

Ik wist dat in meteen in een reorganisatie zou starten, maar ik wist niet dat het zo slecht gesteld was met de algehele sfeer op die afdeling. Zo heb ik in week 2 ‘sollicitatiegesprekken’ gevoerd met mensen die daar al 30 jaar werkte en heb ik ook noodgedwongen mensen moeten ontslaan. Wat een opgave! Maar wat moest, dat moest, dacht ik. De sfeer op de afdeling was erg gespannen en negatief. Niet alleen door deze reorganisatie, maar ook door voorgaande jaren en alles wat er mis was gegaan volgens de medewerkers.

Kwam ik daar aan, als 27 jarige ‘ high potential’ met mijn goede gedrag en hoog verantwoordelijkheidsgevoel. Maar de mensen wilden helemaal niet gecoached worden, ze wilden niet veranderen, ze wilden niet meegaan. Ik voelde dit. En alhoewel ik het best aardig kon vinden met hen, voelde ik mij nutteloos, niet gewaardeerd en werd ik van alle negativiteit zelf ook enorm negatief en voelde ik mij uitgeblust elke dag als ik thuis kwam. Daarnaast voelde het alsof ik niets aan de situatie kon veranderen. En wanneer dat het geval is, dan is het de hoogste tijd om zelf het heft in handen te nemen.

Eigen verantwoordelijkheid

Ik dacht bij mijzelf; zo hoort het toch niet te zijn?. Het leven hoort leuk, enerverend, boeiend en spannend te zijn.  Zeker op deze jonge leeftijd, in de bloei van mijn leven. Zo wil ik niet leven. Ik wil optimaal genieten, plezier hebben in wat ik doe. En ik wil trots zijn op het werk dat ik doe, ik wil van betekenis zijn, ik wil mezelf kunnen zijn.  Ik wil mezelf omringen met inspirerende en blije mensen.

Om deze reden heb ik toen, na 10 maanden worstelen, besloten om niet alleen te stoppen bij deze baan, maar ook bij het hele bedrijf. Ik zat er niet op mijn plek. Een grote beslissing omdat ik een goed vast contract had, net een huis had gekocht en nog geen andere baan in het vooruitzicht. Maar ik wilde de tijd nemen om na te denken over wat ik wilde doen, in plaats van mee te gaan met de stroom. En toen ik dit besluit had gemaakt, voelde ik mij zo goed. Het idee dat dit eindig was, voelde zo ontzettend goed.

Ik stopte met werken

Toen was het moment daar, ik stopte met werken. In de weken die volgden voelde het alsof ik weer tot leven kwam, weer kon genieten van het leven. Het voelde zo goed om voor mezelf te kiezen en te vertrouwen op al het moois dat het leven voor mij in petto heeft. Langzaamaan vond ik mezelf terug door mezelf de rust te geven en te gunnen die ik nodig had. Inmiddels gaat het heel goed en had ik nooit gedacht dat dit de uitkomst zou zijn van deze bumpy road. Want dat is het wel geweest. Het is niet makkelijk om te kiezen voor jezelf, tegen alle verwachtingen in en met alle angsten en onzekerheden die daarbij komen kijken. Maar god, wat ben ik blij dat ik deze move heb gemaakt.

Je hebt altijd een keuze

Een van de grootste lessen voor mij is dat je altijd een keuze hebt en dat jij die als enige kunt maken. Jij bent zelf verantwoordelijk voor jouw geluk in je leven. En dat luisteren naar jezelf, naar jouw eigen behoeftes en verlangens fantastisch voelt als je dit durft te doen, als je durft te vertrouwen op jezelf, ook al is het mega spannend.

Tijdens mijn eigen zoektocht kreeg ik vaak de reactie dat mensen het gaaf, stoer en gedurfd vonden van mij om mijn baan op te zeggen. Of dat zij dit eigenlijk zelf ook willen doen, maar dit niet durven.  Ik vond dit vrij ernstig om te horen. Schijnbaar is het voor anderen minder vanzelfsprekend om te stoppen met zaken waar je niet blij van wordt. En dit vind ik zo zonde. Zeker voor ons als jonge ambitieuze mannen & vrouwen die de wereld zoveel te bieden hebben.

Buro Geluk

Hieruit in Buro Geluk ontstaan en het valt allemaal op zijn plek. Het betekenisvolle bestaan, de vrijheid en creativiteit die ik zocht in mijn baan, het mensgerichte werk, anderen willen helpen, mijn liefde voor het leven en de sterke overtuiging dat jij zelf volledige in charge bent over je eigen leven.

Ik wil jou helpen

Want je weet vaak diep van binnen al wat jij wilt, je voelt het, het zit in je. Het is wie jij bent. Maar soms komt dit er nog niet helemaal uit, heeft het nog geen stem. Ik wil anderen helpen deze kracht te ontdekken. En als je wel al deze kracht in jezelf voelt, heb je soms een zetje in de juiste richting nodig om het te durven, gewoon te doen en te vertrouwen op jezelf. Ik wil je dit vertrouwen geven en laten voelen zodat je mee kunt gaan met deze kracht om zo meer geluk te ervaren in je leven. Het leven is namelijk prachtig en ik zou willen dat meer mensen dat zouden inzien. You are in charge!

Liefs Eva

Geef een reactie